بگونيارکس

بگونياسه BEGONIACEAEخانواده بگونياسه با برگ‌هاي زيبا و رنگين توجه همه را جلب مي‌كند. اين خانواده از لحاظ ارقام و اعداد گستردگي فراواني دارد. گرچه گفته مي شود که اين گياه اولين بار در آمريکاي جنوبي کشف شد، ولي ظاهراً گياه نام خود را مديون يک گياه شناس فرانسوي به نام شارل پلوميهCHARLES PLUMIER است که براي مشاهده و مطالعه اين گياه که به فراواني در هائيتي(جزاير کارائيب) مي رويد از اقيانوس اطلس عبور کرد. اين گياه نيز به نامMICHEL BEGON حاکم وقت آن جزيره، بگونيا ناميده شد. 
منشأ بگونيا جنگل‌هاي گرم و مرطوب است. تنوع تعداد گونه‌ هاي بگونيا شناسايي آن را مشکل کرده است. خصوصيات خانواده بگونياسه مربوط به عدم وجود تقارن برگي است، برگ‌هاي گياهان خانواده بگونيا تقارن مشخصي ندارند. 

بر اساس نوع ريشه، بگونياها را به سه دسته تقسيم کرده‌اند :

1- ريشه افشان 
2- ساقه‌هاي قطور و ريزوم مانند 
3- پيازی 

ادامه نوشته

راهکارهای برای حل مشکلات گردشگری و جذب توریست در ایران

این مقاله و طرح پژوهشی با جستجو فراوان در اینترنت و تحقیق در راستای صنعت گردشگری و توریسم ودر زمینه های مشکلات صنعت گردشگری در ایران و تحقیق در زمینه راهکارهای حل این مشکل ، وچگونگی برخوردبا این مشکلات در کشورهای جهان ، ارائه شده است . << نام سایت های که از آن جستجو کرده ام را نوشته ام .>> 
در این مقاله و طرح پژوهشی در بخش اول ابتدا مفاهیم چند واژه را شرح داده ام . 
دربخش دوم مقدمه ای برصنعت توریسم و گردشگری و صنعت طبیعت گردی درایران است در قسمت سوم راهکارهائی برای رشد و توسعه صنایع دستی و گردشگری در ایران را بررسی کرده ام . 
در بخش چهارم مربوط به مشکلات گردشگری و در بخش پنجم راهکارهایی برای حل بعضی از این مشکلات پیشنهاد داده ام . 
در بخش ششم طرح جدیدی جهت برنامه ریزی سفر برای گردشگران داخلی و خارجی و سفرهای هدفمند ارائه داده ام و دربخش هفتم محاسن و مزیتها کلی این طرح را بررسی کرده و در بخش هشتم سفر های ارزان قیمت کمپینگ توضیح داده ام و دربخش نهم بحث اشتغال زایی طرح را مطرح کرده و در بخش دهم چگونه این طرح می تواند یک طرح بین المللی باشد و دربخش یازدهم اهداف کلی این طرح را شرح داده ام و در پایان در بخش دوازدهم درخواستی از دولت و مسئولین در قبال عملی کردن این طرح را خواه انم. 
امیدوارم روزی فرابرسد که که موفقیت و پیشرفت و عملی شدن این طرح را در سراسر کشور عزیزمان ایران و حتی در سراسر دنیا شاهد باشیم. 
● بخش اول :مفاهیم چند واژه 
ابتدا برآنم با بهرهمندی از آرای واژه‌شناسان و فرهنگنامه‌ها، معانی لغوی و متعارف واژه‌های سفر، مسافرت، مسافر، جهانگردی و جهانگرد، گردشگری و گردشگر، توریسم و توریست را ارائه نمایم. 
▪ مفاهیم سفر، مسافر 

ادامه نوشته

پیش‌نیازهای توسعه گردشگری الکترونیکی در ایران

کشور ایران با تمدن ۲۵۰۰ ساله به عنوان یکی از قطب‌های اصلی گردشگری دارای میراث فرهنگی و تاریخی بی‌شماری است و این سابقه دیرینه اهمیت معرفی این تمدن را با استفاده از تمامی امکانات بالفعل و بالقوه نشان می‌دهد. از سوی دیگر در قرن ارتباطات، رکن اصلی اطلاع‌رسانی اینترنت با خدمات وب جهان‌گستر ( World Wide Web ) است و موضوع استفاده از فناوری اطلاعات و اینترنت به عنوان بخشی از آن، روز به روز در جوامع مختلف رو به پیشرفت است. 
اگر تا به حال مناطق تاریخی کشورمان از جمله تخت جمشید، شهر سوخته، شهر توس، سی و سه پل، طاق بستان، بیستون، چهل ستون و... را بازدید یا درباره آنها مطالعه کرده باشید،قاعدتا اهمیت معرفی این آثار گرانبها به جهانیان را به عنوان یک ضرورت دریافته‌اید. 
اما کارشناسان معتقدند که مسوولان سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در معرفی میراث فرهنگی و جاذبه‌های داخلی کشور اگرچه تلاش کرده‌اند، اما این تلاش متناسب با شان این مرز و بوم نبوده است. 
آنها می‌گویند: ما نه تنها در معرفی آثار تاریخی و مکان‌های مهم گردشگری به جهانگردان خارجی ضعیف هستیم بلکه هنوز حتی نتوانسته‌ایم به معرفی این آثار به مردم ایران هم بپردازیم. 
● بازار پررونق صنعت گردشگری 
کارشناسان سازمان بین‌المللی جهانگردی در آخرین مطالعات و بررسی‌های خود دریافتند که هم‌اکنون فرانسه بیش از دیگر کشورهای دنیا از فناوری ارتباطات و اطلاعات برای جذب توریست استفاده می‌کند. 
کشورهای اسپانیا، آمریکا، چین، ایتالیا، بریتانیا، هنگ کنگ، مکزیک، آلمان و اتریش نیز پس از فرانسه در رده‌های دوم تا دهم قرار دارند. 
استفاده از فناوری اطلاعات در صنعت توریسم برای این کشورها موجب شده تعداد جهانگردان خارجی آنها در سال‌های اخیر به طور چشمگیری افزایش یابد به گونه‌ای که آمار گردشگران خارجی در فرانسه به ۷۵/۱ میلیون نفر رسید. 

ادامه نوشته

گردشگری ایران روی خط صاف

همانطور که شما به خوبی آگاه هستید، اقتصاد جهانی در حال عبور از سخت‌ترین دوره تلا‌طم از زمان جنگ دوم جهانی است. از اوایل سال ۲۰۰۸ سازمان جهانی جهانگردی UNWTO امکان بروز یک سناریوی وخیم به همراه تأثیرات آن بر صنعت گردشگری را در نظر گرفت و آماده‌سازی برای آن را آغاز کرد. ما نگران هستیم ولی تسلیم هراس نخواهیم شد. تجربه به ما می‌آموزد که گردشگری خاصیت فنر دارد. نیاز به رفتن به سفر و به تعطیلا‌ت رفتن، در جوامع صنعتی بسیار قوی‌تر از آن است که مردم بتوانند از سفر صرف‌نظر کنند. در دوره‌های رکود اقتصادی، شاید تقاضا برای تفریح، خود را در شکل‌های دیگر نشان دهد اما بیشتر آن بدون لطمه باقی خواهد ماند. به این دلیل، گردشگری نسبت به نوسانات وضعیت حاضر از دیگر بخش‌های اقتصادی کمتر آسیب‌پذیر است.> طالب ریفاعی سرپرست سازمان جهانی جهانگردی هنگامی که در روز ۱۸ آبان سال جاری در دومین همایش فرصت‌های سرمایه‌گذاری گردشگری ایران در مرکز همایش‌های برج میلا‌د با قاطعیت این سخنان را از روی متن سخنرانی‌اش می‌خواند به خوبی می‌دانست که صنعت گردشگری پیش از این هم بارها دستخوش حوادث غیرمترقبه‌ای چون ۱۱سپتامبر،آنفلوآنزای مرغی، سونامی و حمله آمریکا به افغانستان و عراق قرار گرفته است اما به سرعت به اتوبان پرسرعت رشد در بین سایر صنایع جهان بازگشت به طوری که طی سال ۲۰۰۷ و چند ماه اول ۲۰۰۸، گردشگری در سطح جهان ظرفیت حیرتانگیزی را در عکس‌العمل نسبت به وضعیت اقتصادی جهان از خود نشان داد و تقاضای گردشگری همچنان ثابت ماند. براساس گزارش سازمان جهانی جهانگردی، درآمد گردشگری بین‌المللی سال ۲۰۰۷ به ۸۵۶ میلیارد دلا‌ر رسید و ۶/۵ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۰۶ نشان داد طی ماه‌های اول سال ۲۰۰۸ گردشگران ورودی به روند همچنان راضی‌کننده‌ای که به نظر می‌رسد به هر حال پایین‌تر از عملکرد قوی ۲۰۰۷ باشد، افزایش یافت. همچنین در این گزارش آمده است، در ۲۰۰۷ جنوب آسیا ۸ درصد رشد را نسبت به سال قبل گزارش کرد. ‌ هارش وارما مدیر همکاری‌های فنی و تخصصی سازمان جهانی جهانگردی نیز معتقد است به دلیل اینکه سفر جزء‌لا‌ینفک زندگی مردم شده و حاضر نیستند تعطیلا‌ت را از آن حذف کنند گردشگری تنها صنعتی است که بحران اقتصادی کمترین تاثیرات منفی را بر آن گذاشته است. 
‌وی همچنین این صنعت را یکی از صنایع پرقدرت اقتصادی و جایگزینی مناسب برای درآمدهای ناشی از صنعت نفت، فروش اتومبیل و ارتباطات دانست. 

ادامه نوشته

صنعت گردشگری در خدمت صلح جهانی

 هدفی که از سوی موسسه بین المللی صلح از طریق گردشگری دنبال می شود ... 

  






   
   

 
 
 
 
 

موسسه بین المللی صلح از طریق گردشگری (IIPT) در ۱۹۸۶، سال بین المللی صلح سازمان ملل، با این نگرش تاسیس شد تا سفر و گردشگری را به عنوان «اولین صنعت صلح جهانی» مطرح کند - صنعتی که درجهت ارتقا و حمایت از این باوراست که هرگردشگر بالقوه «سفیرصلح» است. این موسسه در زمان تنش بین شرق و غرب تاسیس شد، زمانی که شکاف بین مناطق فقیر و غنی جهان در حال گسترش و محیط زیست در مسیر انهدام قرار گرفته بود و تروریسم بین المللی در سیر صعودی قرار داشت. در حقیقت تشکیل این موسسه پاسخ صنعت سفر و گردشگری به این مسائل جهانی و نقش آفرینی بزرگ ترین صنعت جهان در هر یک از این زمینه ها بود. به عبارت دیگر بزرگ ترین صنعت جهان - حتی برپایه منافع شخصی - مسوولیتی را برای ایفای نقش در این زمینه ها برعهده داشت.با درک این مساله که گردشگری و سفر به بزرگ ترین صنعت جهان تبدیل خواهد شد و با این باورکه صنعت گردشگری باید در خدمت «اهدافی برتر» یعنی مشارکت وسیع تر صنعت در خدمت به جامعه قرار گیرد موسسه بین المللی صلح از طریق گردشگری تاسیس شد. 
● ماموریت موسسه 
پایبندی به تبدیل سفر و گردشگری به نخستین موسسه صلح جهانی با ارتقای این باور که هر گردشگر بالقوه سفیر صلح است. 
● دستاوردهای موسسه بین المللی صلح از طریق گردشگری 
موسسه بین المللی صلح از طریق گردشگری از بدو تاسیس در ۱۹۸۶ از توانایی میزبانی خود برای گردهم آوردن سران کشورها، رهبران جهانی و رهبران تمام بخش های صنعت سفر و گردشگری و نیز رهبران فرهنگی، ورزشی، محیط زیست و توسعه اجتماعی - اقتصادی به منظور ارتقای «هدف برتر» گردشگری و آگاهی از توانایی عظیم بزرگ ترین صنعت جهان در ایجاد «فرهنگ صلح از طریق گردشگری» بهره برده است. 

ادامه نوشته

سهم ما از صنعت گردشگری جهان

صنعت گردشگری در ایران بر مبنای سند چشم انداز ۲۰ساله در بخش توریسم و در افق ۱۴۰۴ می بایست با رشد ۱.۵ درصدی در تعداد گردشگران ورودی، حداقل ۲۰میلیون گردشگر از بازار جهانی را سالیانه به خود جذب نماید که این امر مستلزم سرمایه گذاری بالغ بر ۳۰میلیارد تومان در این صنعت با سهم حدوداً ۱۶درصدی بخش دولتی و مابقی از بخش خصوصی می باشد.

ادامه نوشته

نگاهی به گردشگری در سه دوره برنامه توسعه اقتصادی

پس از جنگ تحمیلی، ضرورت بازسازی کشور و برنامه ریزی اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی سرلوحه برنامه های دولت گرفت. یکی از بخش هایی که همواره مورد توجه برنامه های توسعه کشور با نقاط ضعف و قوت بوده گردشگری، به خصوص گردشگری فرهنگی- مذهبی است. پس از جنگ تحمیلی، ضرورت بازسازی کشور و برنامه ریزی اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی سرلوحه برنامه های دولت گرفت. یکی از بخش هایی که همواره مورد توجه برنامه های توسعه کشور با نقاط ضعف و قوت بوده گردشگری، به خصوص گردشگری فرهنگی- مذهبی است. این رویکرد با توجه به ساختار سیاسی، اجتماعی- فرهنگی، تاریخ و تمدن دیرینه این مرزوبوم، منابع و اهمیت جاذبه های فرهنگی- مذهبی کشور، تبادلات فرهنگی- سیاسی، نیاز به ارز و... بوده است. با این مقدمه به بررسی جایگاه گردشگری با تکیه به گردشگری مذهبی- فرهنگی در برنامه های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می پردازیم: 
● برنامه اول توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی (۷۳- ۱۳۶۸) 
▪ سیاست های کلی این برنامه عبارت بود از: 
توسعه و تقویت برنامه های تبلیغاتی برای معرفی جاذبه های فرهنگی، تاریخی و طبیعی کشور، برپایی کنفرانس ها، نمایشگاه ها، جشنواره های فرهنگی- هنری، سرمایه گذاری در زمینه ایجاد واحدهای ارزان برای اقامت مسافران در جهت حمایت طبقات متوسط و کم درآمد که این سیاست از جمله سیاست های موفق برنامه بوده است، راه اندازی و توسعه تورهای داخلی، تسهیل در ورود و خروج ایرانیان مقیم خارج و راه اندازی تورهای مخصوص جانبازان و معلولان. عملکرد برنامه نشان می دهد، سه سیاست اخیرالذکر دارای نتایج مثبت بوده و موفق نشان داده است، آموزش نیروی انسانی برای تربیت کادر متخصص، همکاری با سازمان های بین المللی و کشورهای پیشرفته جهت کسب تجارت گردشگری، توسعه، ارزیابی و نظارت بر فعالیت های مراکز ایرانگردی در کشور، ایجاد تسهیلات گمرکی و تسهیلات گمرکی و تسریع در تشریفات مرزی، تشکیل شورای عالی ایرانگردی-جهانگردی، شرکت فعال در نمایشگاه ها و مجامع بین المللی، اقدام به تاسیس آموزشکده جهانگردی و برگزاری دوره های آموزش مدیران، اسکان زائران در مجتمع های مسکونی به منظور صرفه جویی و تغییر روش در تدارکات به منظور صرفه جویی کرده است. 
▪ اهداف این برنامه این طور تعریف شد: 

ادامه نوشته

انگیزه های جهانگردی

جهانگردی واژه ای است فارسی به مفهوم «جهان گردنده و آنکه در اقطار عالم بسیار سفر کند.» جهانگردی ظاهرا معادل سیاحت (عربی) و توریسم (فرانسه) است.جهانگردی واژه ای است فارسی به مفهوم «جهان گردنده و آنکه در اقطار عالم بسیار سفر کند.» جهانگردی ظاهرا معادل سیاحت (عربی) و توریسم (فرانسه) است. «سیاحت» در عربی به معنای زیاد سفر کردن است و سیاح یا معادل فارسی آن، جهانگرد، کسی است که زیاد سفر می کند. اما در زبان رایج فارسی، از نظر کمی، تفاوتی میان جهانگردی و مسافرت یا سفر وجود دارد. یعنی اغلب فارسی زبانان جهانگردی را مترادف با زیاد سفر کردن می دانند، در حالی که واژه های «سفر و مسافرت» به سفرهای کوتاه مدت دور یا نزدیک نیز مربوط می شود. هم اکنون، با وجود اینکه در زبان فارسی گفتاری و نوشتاری استفاده از واژه های «جهانگردی و جهانگرد» به جای سفر و مسافرت و مسافر مرسوم است، به کار بردن واژه های مزبور در گفتگوی میان مردم چندان نیست و بیشتر مردم ترجیح می دهند واژه های مسافرت، سفر و مسافر را به کار برند. هرچند واژه های سفر، مسافرت و مسافر ریشه عربی دارند، اما نسبت به واژه جهانگردی رایج تر هستند و بار معنایی بیشتری دارند. مفاهیم سفر عبارت هستند از: «بقیه سپیدی روز بعد از فرو شدن آفتاب و سپیدی صبح، صلح کردن میان دو قوم و میانجی گری» و «بیرون شدن از شهر خود و به محلی دیگر رفتن; قطع مسافرت; راهی که بپیمایند از محلی به محل دور; توجه دل به سوی حق تعالی.» شاید دلیل اینکه سفر به معنای سپیدی صبح آمده است این باشد که سپیدی به مفهوم روشنی و درخشانی است و در طی سفر است که بسیاری از ناشناخته های ذهن آدمی (تارکی ها، مجهولات) درباره نواحی، سرزمین ها، طبیعت، مردم و... شناخته می شود (روشنی ها، معلومات). وانگهی، سفر، نیکی ها و بدی های نهاد آدمی را روشن می سازد. در مقابل واژه عربی تفرج، در لغت نامه دهخدا معانی زیر آمده است: گشایش یافتن و از تنگی و دشواری بیرون آمدن و خوشحالی. همچنین به نظر استاد دهخدا این واژه به معنای زیر آمده است: «در استعمال فارسی، مجازا به معنای سیر و تماشا و خوشحالی و گشادگی خاطر تنگدلان، سیر و گردش نمودن جهت گشایش خاطر، تماشا کردن.» ولی امروزه این لفظ به گردش های کوتاه به منظور هواخوری اطلاق می شود. مدتی است که به کار بردن واژه «گردشگری» در گفته ها و نوشته ها متداول شده است، هر چند چنین واژه ای در فرهنگ های دهخدا، معین و... نیامده است. توریسم که واژه ای است فرانسوی، از ریشه «تور» گرفته شده است. تور در زبان فرانسه به معانی زیر آمده است: حرکت دورانی (چرخش)، عمل پیمودن، طی کردن پیرامون، سیر کردن، گردش نمودن. به نظر پیرلاوس، توریسم عمل مسافرت به منظور تفنن و لذت است و توریست کسی است که برای خشنودی خود و لذت بردن مسافرت می کند. در مطلب زیر که برگرفته از سایت aftad است انگیزه های جهانگردی مورد بررسی قرار گرفته است.

ادامه نوشته

سرگذشت پیانو در ایران

از زمانی که پیانو ساخته شد به دلیل رنگ زیبای صدا و توانایی آن در اجرای همزمان چندین نت، این ساز بزرگ همواره مورد توجه موسیقیدانان در سبک های مختلف بوده و هست. 
موسیقی ایران هم از این پدیده مستثنی نبوده و پیانو در آن نقش قابل توجه ای را ایفا کرده. اولین پیانوهایی که وارد ایران شد در واقع هدایایی بودند از طرف پادشاهان اروپایی به شاهزادگان و شاهان ایران، که نوازندگان درباری از این سازها سالها بصورت کاملا" ابتدایی استفاده میکردند. 

محمد صادق خان که نوازنده سنتور دربار بود، گاهی اوقات سری هم به پیانوی دربار می زد و قطعاتی را هم با آن ساز می نواخت. استمرار و علاقه ایشان به نواختن پیانو به حدی رسید که بعدها رسما" نوازنده پیانو شد و در مواردی هم تجربیات خود در استفاده از این ساز را در اختیار دیگران قرار میداد. 

اما نوازندگی پیانو بطور جدی سالها پس از ورود این ساز به ایران شروع شد، یعنی پس از آنکه لومر موسیقی کلاسیک را در ايران رايج کرد. لومر یک افسر نظامی و معلم موسیقی فرانسوی بود که به دعوت ناصرالدین شاه برای تدریس در دارالفنون به تهران آمده بود. لومر با همکاری سالار معزز که معلم سلفژ بود و در گروه موسیقی نظامی تدریس میکرد -مدتی هم شاگرد کورساکوف بود- شروع به تدریس رسمی پیانو در ایران کردند. در همین سالها بود که پای اتودهای پیانو و همچنین اتودهای سایر سازها مثل ویلن، فلوت و ... به جمع موسیقیدانان و نوازندگان ایرانی باز شد. 

پس از انقلاب مشروطه و با توجه به تمایل رضا شاه به فرهنگ غرب، رسما" مدرسه موسیقی در ایران تاسیس شد و انجمن های موسیقی مانند انجمن فیلارمونیک تهران شروع به گسترش موسیقی غربی کردند. بتدریج ساز پیانو بعنوان ساز اجباری در هنرستانها و دانشگاهها در رشته های موسیقی کلاسیک تدریس شد و در کنار آن موسيقيدانان موسیقی ایرانی نیز تمایل به استفاده از این ساز کلاسیک را پیدا کردند.

ادامه نوشته

کار برد پیانو برای نواختن موسیقی سنتی

نواختن موسیقی سنتی ایران با پیانومعمولی کار دشواریست چونکه ساخت پیانو بر پایه دوازده صوت در هر هنگام (اکتاو) است در صورتی که در موسیقی سنتی احتیاج به هفده صوت است، یعنی اگر پیانو را از اول برای موسیقی سنتی ساخته بودند میبایستی پنچ کلید به هر هنگام اضافه میکردند که البته طول آن پیانو یک برابر و نیم بزرگترو چندین برابرگرانترمیشد.

تمایز دیگر بین صوت های پیانو معمولی و اصوات سنتی ما، فاصله صوت ها از یکدیگراست. توضیح آنکه تنش (فرکانس) یک کلید پیانو نسبت به تنش کلید قبل از آن ٠٥٩٤ /١ یا تقریبا شش در صد بیشتر است. باین ترتیب اگر از یک کلید پیانو، مثلا سل، شروع کرده و پس از طی دوازده فاصله بطرف بالا حرکت کنیم به کلید هنگام یا سل دیگری خواهیم رسید که تنش آن دوبرابر کلید سل اولی خواهد بود. ضریب ٠٥٩٤ /١ در حقیقت ریشه دوازدهم عدد دو است یعنی عددی که چون دوازده مرتبه در خودش ضرب شود مساوی با عدد دو باشد. تصاعد تنش صوتی برمبنای یک ضریب مشخص که در تمام موسیقی غرب معمول است، یک حالت ِ تعادلی به موسیقی اروپایی میدهد که در موسیقی سنتی وجود ندارد و همین اعتدال درفواصل صوتی ِ موسیقی غربی است که همنوازی (هارمونی) را، دراجرای یک مجموعه بزرگی از آلات موسیقی، مثلا چون یک سنفونی، آسان ساخته است. در موسیقی ما بر عکس ِ موسیقی غرب تعادل صوتی بکاربرده نمیشود و فواصل صوتی تا اندازه ای منوط به دستگاه مورد نظراست، کما اینکه همنوازی بزعم آنچه که در غرب معمول است در موسیقی ما نایاب میباشد. البته در موسیقی ما، مانند اکثر تمدن های دیگر دنیا، فاصله هنگام بوضوح مطرح است.

ادامه نوشته